شبکه ملی اطلاعات کشور و امنیت ایران

دعوای زیر مجموعه های فاسد وزارت ارتباطات و اپراتورها به عنوان بخش خصوصی یا خصولتی یا هرچه!، ریشه در خارج از کشور دارد و طرف های درگیر یا ایرانی نیستند و یا به گفته‌ی خودشان سهام‌دار هستند و از منافع شخصی و گروهی خودشان دفاع می‌کنند و فکر نمی‌کنم کسی هم‌چون فلاح جوشقانی وزنه‌ی سنگینی باشد و بیش‌تر کیسه بوکسی است که خودش را برای ضربه خوردن به میانه انداخته و بازخورد می‌طلبد. به همین دلیل از ابتدا «مافیا» را مخاطب قرار می‌دهم. همان‌ها که پیش و پس از کودتای ۱۳۸۸ در تهران، در داخل و خارج مشغول انجام وظیفه بوده‌اند. روده درازی مخاطب را خسته و بحث را پیچیده می‌کند و یادداشت را با چهار بخش دسته بندی کرده و به اشتراک می‌گذارم تا خودم نیز به عنوان یک نابلد و غیر فنی و کسی که به مسایل فنی تسلط ندارد، از سخن‌های پیش‌رو استفاده کرده، نقطه های قوت را محکم‌تر و نقطه های ضعف و خطا را شناسایی کنم و یاد نبرید این سخن‌ها جنبه‌ی کارشناسی فنی ندارند و مشاهده‌ها و برداشت‌ها و نکته هایی که به ذهنم می‌رسند را به سود ایران و منافع و امنیت ملی می‌نویسم.

۱- توسعه بر پایه‌ی بی سیم اساسا نفوذ پذیر و خطرناک است.

۲- سهام‌دارها و مدعی‌ها بازی را کاملا واگذار کرده به سود یک شرکت ملی بدانند.

۳- به عنوان مصرف کننده‌ی نهایی و نه حتی مشارکت کننده در مونتاژ، امنیت سخت افزار شبکه‌ی ملی مانند نشت آلودگی رادیو اکتیو اهمیت دارد.

۴- نرم افزار و مدعی‌های دروغین توییتری فراوان و حقیقت ها و واقعیت های تلخ.

نکته های دیگری نیز در ذهن دارم که حالا در کنار این چهار مورد نمی‌نویسم و توضیح دیگری نیز اضافه نمی‌کنم. فقط بازیگرهای امنیتی را در جریان قرار می‌دهم که حالا سخنی از سود مالی نیست و بازیگرهای ارتباطات و فناوری اطلاعات که به عنوان «حمال بیگانه» و «مشاورهای احمق بازیگرهای امنیتی» از آن‌ها یاد می‌کنم را به دقت و هوشیاری فرا می‌خوانم چون همان‌طور که نوشتم نخست امنیت شبکه‌ی ملی اطلاعات ایران است و سپس درآمد دولتی و خصولتی و شخصی. به امنیتی ها از اهمیت ارتباط کابلی (امن بودن ارتباطات نسبت به بی‌سیم و بالا برده شدن ضریب امنیت مناطق کابل کشی شده و اشتغال زایی برای چندین رسته‌ی نظامی و غیر نظامی) و امنیت تراشه ها و سخت افزار و نرم افزار بگویید و چنان‌چه موردی به نظرشان نرسید، خودتان وظیفه دارید مطرح کنید. این وبلاگ متروکه‌ی بدون بازدید محل چرک نویس نظرهای من شده و همان بهتر که در حال حاضر امنیتی ها و کد نویس‌های سانسورچی که پرونده‌ی چرکین گذشته را حمل می‌کنند و البته بخش اصلی یعنی سران مافیای ارتباطات بین المللی آن را مطالعه کرده و با آموزه های خودشان در پربار شدن محتوای آن بکوشند!. ساعت نخست روز چهارشنبه ششم اسفند ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.

این تصویر را نیز چسباندم تا یاد بیاوریم چه شبی این سخن مطرح شد و چرا باید در مورد زیرساخت های امنیتی کشور سخن بگوییم و کاسبی و دلالی جایی در امنیت ملی ندارند و اگر تا حالا داشته‌اند، شکاف و خطا بوده و به فوریت باید تصحیح شوند.

به روز رسانی چند دقیقه پس از ارسال به دلیل این که وبلاگ گوگل دوباره و چند باره از تنظیم های مورد نظر و دلخواه من خارج شده و به این نوشتار و روش آشنایی و تسلط ندارم. بدون بازخوانی و اصلاح در املا و انشا.

به روز رسانی مرتبط و در ادامه‌ی همین پست در پستی تاره حدود دو ساعت پس از انتشار در مورد شبکه‌ی ملی اطلاعات کشور و کسب و کارها