به خصولتی‌های کابل و گنده های مسلح افغانستان

 به بهانه‌ی هرزه‌دستی و ماشه‌کشی و شلیک پیاپی گلوله ها و حذف پرسروصدای مخالف‌ها و هدف قرار دادن زن‌ها، سخنی برای «کلفت‌های افغانستان» می‌نویسم. شاید ندانید که اگر واواک فقط ۶۰ ثانیه چشم بر گردن‌کشی‌های داخل ایران ببندد، چند صد هزارتن روانی‌های فرقه‌ای و گروه ها و دسته‌های مختلف در داخل ایران بر روی هم اسلحه کشیده و رگبار می‌بندند و به خاک و خون کشیده می‌شوند. این را نوشتم تا دریابید شکاف امنیتی شما از بی‌نظمی در پول و خصوصی سازی بخش های مختلف امنیتی است و آگاه باشید همه‌ی دنیا به این ترورها با چشم نفرت نگاه کرده و هرگز فراموش نخواهند کرد. برای نمونه: در ده سال گذشته بی‌نظمی‌ها و خودسری‌هایی در چند استان ایران رخ داد که به اسیدپاشی و ترور و قتل قانونی (اعدام) انجامید و پرونده های مهم حقوق همگانی باز و بی‌نتیجه ماند و جنایت‌کارها به ریش قانون خندیدند و مردم ایران آن‌ها را یادداشت کرده و کنار نمایش‌گر رایانه چسبانده‌اند تا که همیشه جلوی چشم باشد و اطلاعات پیرامون جنایت‌ها را رصد کنند. این مورد برای افغانستان نیز تکرار خواهد شد و قاتل‌ها و تروریست‌های اجاره‌ای در نخستین فرصت شناسایی و هدف قانون قرار خواهند گرفت تا عبرتی شوند برای فرزندهای حرام‌زاده‌ی خودشان. فرقی نمی‌کند ملانی میوند چه کسی بوده و از کدام هلدینگ پول می‌گرفته، تنها چیزی که اهمیت دارد این است که قرار نبوده و نیست و نخواهد بود تا انسان‌ها بدون محاکمه شدن، به مجازات برسند.

تاریخ روز جاری ۱۷:۴۴ بیست آذر ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.