از تعجب شاخ در میآورم. استرالیا به عنوان یکی از چند قطب تبادل و ذخیرهی دیتای فوق امنیتی و سری بر روی کرهی زمین، چه نیازی به انتشار " اپلیکیشن ردیابی «کوویدسیف» (CovidSafe)" داشته است؟. همهی دولت ها را ملزم به پاسخگویی در این خصوص میدانم و تا حدی این موضوع را جدی میگیرم که خواسته هایی همچون «محدودیت های ملی اینترنت برای کشورها» و «تسلط کامل ارتش و سازمان های امنیت ملی بر اینترنت و اینترانت ملی» و «منسوخ شدن اینترنتبازی در شبکه های اجتماعی برای شهروندهای ناآگاه که حاضرند برای کاسبی جاسوس ها و کلاه بردارها و اپراتورها پول اینترنت و ابزار هوشمند بپردازند» را دستور کارم قرار دهم و دولت ها را مجبور کنم برای ردیابی شهروندها از «قانون های نوین و پیشرو و ابزارهای مجانی همچون جاسوییچی شهروندی اتریش» بهره بگیرند. هیچ عاقل دوراندیشی نمیخواهد دیوانه های خطرناک و وقیحی مانند ایلان ماسک و مارک زاکربزگ و برخی دیگر از «دوستان» و سیاست مدارها که در صورت لزوم نام خواهم برد، بر مردم دنیا و کرهی زمین مسلط شوند. حالا خود دانید. تاریخ انتشار خبر هشت اردیبهشت ۱۳۹۹ خبرنگار کد ۲۳۳۱ ایرنا...
آقای حمزه غالبی، مسلمان تروریست ساکن پاریس؛ پرسش خوبی مطرح (ریتوییت) کردی. " چه کسانی اولین بار تحریم ورزش ایران را کلید زدند"؟. پاسخی برای پرسش شما مینویسم. نخستین کسی که از داخل کشور به ایافسی و فیفا و کمیتهی المپیک و ورزش بین المللی تاخت و همکاری آن ها با جمهوری اسلامی جنایتکار را زیر سوال برد، اینجانب مهدی حیدریان بودم. نخستین کسی که حق ضایع شدهی زنها در ورزش حرفهای بین المللی و غارت شدن مدال های قهرمانی حق زنهای ایرانی توسط قدرت های مسلط به تراشه را از زاویهی ضد امنیتی و مافیای رسانهای و ماهوارهای و مخابراتی بررسی کرد و واواک و سازمان های جاسوسی دیگر کشورها و فساد سازمان یافته در ورزش بین المللی و رسانه های فارسی زبان برون مرزی را بر اساس همان تحلیل زیر سوال برد، اینجانب بودم. نخستین کسی که گاوبندی فیفا با مداح های شیعه مسلط به فدراسیون های ورزشی و حذف بیدلیل زن ها از سکوی تماشای مسابقه ها در ورزشگاه ها را مانند عفونت خون آلود بر صورت مسوول های فیفا و المپیک و وزارت ورزش جمهوری جعلی اسلامی تف کرد و به انجام مداحی میان دو نیمهی فوتبال و پیراهن نوشت فرقها...
نظرات
ارسال یک نظر