اسراییل در واشنگتن. با شما کار داریم قربان

آقای سفیر خودخوانده که نه نامت را می‌دانم و نه می‌شناسم و چنان‌چه تصویر روان اتکینستن نیز جای این‌که هست، کار شده بود، نمی‌شناختم‌تان. آن‌ها که شما «متحد خودتان» می خوانید، همسایه‌ی دیوار به دیوار ما هستند. بن زاید را خطاب قرار دادم چرا نهنگ‌ها در خلیج فارس می‌میرند؟. با آلودگی‌های آب دریا چه کنیم؟. پاسخی که نداد هیچ، در فهرست جزامی‌های توییتر نیز قرار گرفتم تا بخش روانی، به بیماری پوستی آلوده نشود. پس از اعدام سایبری، حداقل دو مورد تلف شدن نهنگ‌ها در ساحل ایران رسانه ای شد و چنگ به دل ما زد. می‌دانی چرا؟. چون آمار منطقه‌های دیگر منتشر نمی‌شود و اتاق بازرگانی ایران اهمیتی برای این‌خبرها قایل نیست و اصناف، درگیری‌های باندی خودشان را به جامعه تحمیل می کنند. چون‌که چند ماه گذشته خبرنگارهای داخلی نوشتند «چین» بر آب‌راه خیمه زده. از یک سو صید خاصی انجام می‌دهد و از سوی دیگر کوه سنگ بار کشتی کرده و هنگام حمل به سوی امارات، سنگ‌ها را تکه تکه و فراوری می‌کنند و به مقصد می‌رساند و تولید کثافت شیمیایی    ضد سلامت محیط زیستی هم که حتما مطابق با استانداردهای زورستان‌های منطقه است. آقای سفیر شما که هستی که در مورد ارتباط ایران و امارات سخن می گویی و دخالت می‌کنی؟. ثانیه‌ای اتلاف وقت نخواهیم داشت چون خوشبختانه زندگی مردم هنوز دست خودشان است و وقت‌شان ارزشمند است و مثل نهنگ‌ها، بی‌صاحب و بی دل‌سوز نیستند. برو رد کارت عمو جان تا هر وقت لازم شد، سخن بگویی.

تاریخ روز جاری ۱۰:۳۲ هجده آذر ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.