به بهانهی زمزمههای قانون تازهی «گرین کارد کاری»
اظهار نظر پیرامون جذب نیروی کار خارجی در ایالات متحدهی آمریکا، نشان از ناآگاهی عمیق اطلاعاتی دارد و من نمیخواهم به امنیتیها یادآوری کنم که شکاف عمیق اطلاعاتی بین المللی، به واسطهی وجود شبه امنیتیها و امنیتیهای فاسد در همهی سازمانهای رسمی، در آیندهی نهچندان دور کار دست همه خواهد داد. اینکه ایالات متحده بر اساس نیازهای روز و سالهای آینده، اقدام به جذب نیروی کار کند چیز عجیبی نیست و روش گزینش و صدور گرین کارد کاملا مشخص است اما برای نمونه در کشور من ایران، امنیتیها در شرایطی قرار ندارد که بتوانیم آنها بیطرف و عادل و دلسوز کشور بدانیم و طبیعی است که این نکته، تهدید امنیتی برای ایالات متحدهی آمریکاست.
بگذریم. اجازه میخواهم به روادید (ویزا) یا گرین کاردهای دیگر اشاره کنم. تجربهی من میگوید «خصوصی سازی امنیتی ایالات متحده، شبیه خصوصی سازی با فرمول اصل مترقی ۴۴ قانون اساسی شیعه» کار را به جای رسانده که ایالات متحده جولانگاه جوانها و میانسالهایی شده که اندیشههای بهشدت بستهی عقیدتی و ضریب هوشی بسیار پایین دارند و اتفاقا گزارشهایی در توییتر مینویسند که نشان از نفوذ آنها در دانشگاه ها و مراکز آموزشی دارد که نکتهی بسیار خطرناکی است. وظیفهی من بررسی نوشتههای آنها و ثبت یادداشتهای غیرطبیعی آنها به همراه نظر کوتاه شخصی خودم است و اصلا مایل نیستم یکی دوسال دیگر و بر اثر کوتاهیهایی که امروز و دیروز صورت گرفته، یک روانی مذهبی که صلاحیت توییت نوشتن نیز ندارد و به اشتباه در دانشگاه درس میدهد و کتاب مینویسد و همهی اینها با واسطهی پول بادآوردهای بوده که ایالات متحده مایل نبوده به منبع آن توجهی داشته باشد، تصمیم بگیرد ترقه با زودپزی در یک تجمع ورزشی منفجر کند. فاش مینویسم که من دلم باری امنیتیهای فاسد آمریکا و رابطهای آنها در ایران نمیسوزد بلکه ۱- غیر نظامیها نباید کشته شوند و هدف ترور عقیدتی- سیاسی قرار بگیرند. ۲- ملیت نخست تروریست(ها) در یک کشور دوم یا سوم نباید مورد تهاجم ضدتروریستی قرار بگیرد و اگر امنیتیهای کشور من توان انجام کار خودشان را ندارند، دلیلی وجود ندارد تا کسی از خارج دایرهی آنها، ایرادها و اشکالها و شکافها و نقطههای ضعفهای سازمان مسوولیت ناپذیر کشور خودش را برای همگان بیان نکند. البته که آن شخص (شخصها) همیشه با خطرهایی نظیر حذف اینترنیت (اعدام سایبری) و حتی حذف فیزیکی مواجه هستند که آننیز، لطف و کرم کسانی است که از منابع رسمی و اسلحهی سازمانی بهره میبرند. خلاصهی کلام: پول، دلیل خوبی برای دادن گرین کارد یا روادید یا هر نوع مجوز ورود به ایالات متحدهی آمریکا نیست و اینجانب و مردم کشورم مایل نیستیم تا کسانی که دست به خون مردم آلوده کرده و جیبشان را زدهاند، به سادگی وارد آمریکا شده و از محاکمه و مجازات فرار کنند. ما امنیتیها را به چالش میکشیم.
تاریخ روز جاری۲۲:۳۸ سیزده آذر ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان. بدون بازخوانی اصلاح املا و انشا.
نظرات
ارسال یک نظر