همان آبان که با بی‌خردی و حماقت، از جوان‌های وطن قربانی ساختید و از محاکمه گریختید

 سال گذشته در چنین روزی حاکمیت نظام مقدس جمهوری اسلامی دست به سرکوب گسترده‌ی مردم در سطح کل کشور زد. اینترنت را قطع کرد. برخی می‌گویند اینترنت یک هفته قطع شده بود و برخی هم‌چون این‌جانب، بیست روز قطع شدن را تجربه کردیم و در همین روزها، کسانی بودند که با یک سازماندهی دولتی، به اینترنت بدون فیلتر دسترسی داشتند و بخشی از آن‌ها به تولید محتوا برای حاکمیت مشغول بودند. «آپارات دات‌کام» که گاهی به زحمت در دسترس بود نیز به سانسور گسترده‌ی مردم می‌پرداخت و در حداقل دو مورد، ویدیوهای آپلود شده‌ی من را حذف کرد. روی سخنم با کسانی است که نان در گرو تولید محتوای فرمایشی دارند و هرگز اختیاری برای اندیشیدن و سخن گفتن نداشته ولی همیشه صدر نظریه‌پردازها به دلقک بازی مشغول بوده‌اند. امروز نمی‌توان مجلس جعلی و دولت فاقد اعتبار و قوه قضاییه جنایت‌کار را نادیده گرفت و هم‌چون گذشته به اظهار فضل پرداخت و پشت سپر متعفن- مقدس اسلام گرایی و فرقه گرایی سنگر گرفت. مشخصا و در کوتاه ترین جمله‌ها، دو راه پیش رو دارید: ۱- راه دیگری برای نان خوردن بیابید (سکوت کنید). ۲- همان‌طور که شما در فهرست دشمن های مردم ایران و منافع ملی قرار گرفته اید، ما را به عنوان دشمن خودتان به رسمیت بشناسید و نقد و فحش و ناسزا و در کل مسوولیت اقدام‌های خودتان (خودمان) را بپذیرید.

خواسته‌ی قانونی و عقلانی مردم، تغییر قانون اساسی ایران است و حالا که ظاهرا معاونت حقوقی ریاست جمهوری به‌تر می‌داند به‌جای پرداختن به این موضوع و تزریق امید به جامعه و ذهن مردم له شده زیر فشار اقتصادی، با خبر خوش بی‌اثر بودن اقدام های سازمان اوقاف در زمین‌خواری‌های گسترده و جعل سند پا به خروجی رسانه‌ها بگذارد تا «کارکردن» خودش را به نمایش بکشد و به جای حمایت از مخالف های داخلی به عنوان شهروندهایی که همیشه از خشونت پرهیز کرده‌اند تا در پایداری امنیت کشور سهیم باشند، سانسور سازمان یافته‌ی دولتی را دستور کار قرار داده و ماه‌هاست به واسطه‌ی اشخاص و ابزارهای به‌ظاهر قانونی برون مرزی، خفه کردن صداهای موثر و معقول داخل را مدیریت می‌کند، نباید توقعی وجود داشته باشد نسبت به منافع بین المللی کشور حساس نباشیم و نگرانی بسیار شدید از امتیاز دادن بی‌هوده به مسلط‌ها بر فناوری تراشه را بیان نکنیم و به کشورهای حامی آخوندهای جنایت‌کار هشدار ندهیم که هرگونه قرار و تفاهم‌نامه یا قرارداد با طرف‌های ایرانی خودشان را متوقف کنند تا پس از محقق شدن خواسته‌ی مردم پیرامون تغییر و اصلاح ساختار فاسد کنونی، به «اقتصاد و سود قلدرهای جامعه‌ی جهانی» بپردازیم و لازم می‌دانم هشدار بدهم، چنان‌چه توهین ها و بی‌احترامی‌های روزها و ماه‌های اخیر ادامه داشته باشد و نه تنها به خواسته‌ی ما توجه نشود، بلکه دود سومدیریت و زیاده‌خواهی به سوی ما هدایت شود، مسوولیت پیامدهای اندیشیده شده یا احساسی جامعه با آن بزرگوارها بوده و دنیا به قدری کوچک هست که ما بتوانیم حقوق ضایع شده‌ی مردم کشورمان را مطالبه کنیم. ما مایل نیستیم از جوان‌های ناآگاه و کودک‌های نابالغ خودمان گورستان جنایت بسازیم و بدون توجه به قدرت نظامی- تسلیحاتی زورستان‌های جنایت‌کار شرق و غرب دنیا، مقابل زور و تحقیر و توهین و گلوله و «تراشه»ی تجاری- تحمیلی آن‌ها می‌ایستیم.

تاریخ روز جاری بیست و پنج آبان ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.