به حقوق بشر سازمان ملل متحد- قرهباغ
پیرامون رویدادهای شمال ایران مینویسم. در منطقههایی که آذربایجان و ارمنستان نامیده میشود، درگیریهایی به وجود آمده و رسانه های جنایتکار، نمای کار را اختلاف های کهنهی مرزی مینامند در صورتی که واقعیت، وحشیگری زیادهخواهها بر سر انرژی فسیلی و انتقال آن و سربه نیست کردن تفالههای داعش است. همان منطقه هایی که «مسلمان» های بسیار جوان کشور من با برچسب «دانشجوی دکتری سیاسی- اسلامی» چیزهای عجیبی در موردش مینویسند و هیچکسی اطلاعات دقیقی ندارد تا به دیگری ارایه کند. هوشیار باشید که ارمنی ها نباید مورد ظلم قرار بگیرند. هشدار میدهم که سازمان ملل مسوولیت پس و پیش پرده را عهدهدار است و نباید پاکسازی نژادی یا ستم به یک قوم و نژاد اتفاق بیفتند، زیرا همانها که با چراغسبز شما از سخن گفتن در شبکه های اجتماعی محروم و به اعدام اینترنتی محکوم شدهاند، از راههای دیگر به شما یادآوری خواهند که: «هرگز فراموش نخواهیم کرد». اینجانب نه ستم بر بشر را فراموش میکنم و نه ابتذال سازمان های بین المللی در حمایت رسانهای از یک گروه و فرقه و نژاد را.
تاریخ روز جاری بیست و چهارم آبان ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.
نظرات
ارسال یک نظر