واواک و تنظیم کننده های پروتکل‌ها بخوانند

خانم- آقای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، آیا تبلیغ‌های صداوسیما را پیرامون فناوری اطلاعات و انحصارهای نوپیدا در این خصوص، تماشا می‌کنید؟. آیا آگاه هستید لحن و گویش مسلط‌ها به اینترنت فرقه ای در ایران، تغییر کرده و از موضع قدرت و اجبار سخن می‌گویند و هیچ اطلاع‌رسانی در مورد تصمیم های ملی انجام نمی‌دهند؟. آیا لزوم پیاده‌سازی نظم نوین جهانی را باور داری دارید و به زندگی انسان هایی که داخل مرز جغرافیایی ایران زندگی می‌کنند اهمیت می‌دهید و قبول دارید آن‌ها به شکل مستمر و توسط یک فرقه و گروه و به زبان ساده‌تر، مافیای بین المللی تروریسم سایبری، با نمایش های ساختگی دو دستگی سیاسی برپایه‌ی یک دین و مذهب واحد و برپایی جنگ های سایبری ساختگی بین همین دو سازماندهی، با یک یا چند سازماندهی افراطی خارج از کشور، مشغول تحریف اذهان عمومی و غارت منابع و ثروت ملی و کارآفرینی به سود بیگانه بوده اند؟. آیا می‌پذیری کشور ما و کشورهای همسایه‌ی ما نیاز به قانون های اساسی تازه دارند و درب، نمی‌تواند بر این پاشنه‌ی گندیده بچرخد؟. آیا سخت است قبول کنی سازماندهی تروریستی مخابرات و اپراتورهای تلفن همراه و ارتباطات و فناوری اطلاعات، از ابتدا زورستانی فرقه ای بوده اند و حالا باید به سود ملت، «ملی» شوند؟. آیا فکر می‌کنید در داخل کشور کمبود انسان اندیشمند داریم که چهل سال است مانند بختک بر روی سینه‌ی مردم افتاده‌اید و نقش پلیس خوب را برای دزدها و تروریست ها و غارت‌گرها ایفا می‌کنید و به محض وارد شدن انتقاد، پشت «اعتقاد و دین و مذهب مقدس» پنهان می‌شوید و منتقد را به سادگی نوشیدن یک لیوان آب حذف و سانسور و از روی کره‌ی زمین نیست و نابود کرده یا به داغ و درفش و حبس و اعدام تهدید می‌کنید؟. امروز خواسته‌ی ما مردم ایران، ملی و فرا ملی است و کسانی که نه خودشان گوش شنوا دارند و نه تصمیمی برای کنار کشیدن از بازار انحصاری خود به نمایش می‌گذارند بلکه با ادامه‌ی شبکه سازی بین المللی و سانسور و بی‌صدا کردن گسترده‌ی آزادی و عدالت خواه‌ها و برابری طلب ها در قالب قانون های ناقص و ناعادلانه‌ی جمهوری جعلی اسلامی و شرکت های خصوصی ایالات متحده ی آمریکا یا بریتانیا و اروپا و آسیا، بی‌احترامی و توهین به زندگی و شعور صدها هزار آزادی‌خواه داخلی را به یک اصل تغییر ناپذیر تبدیل کرده و سیگنال «اسلحه و زور و حتی هراس افکنی» را تقویت می‌کنند. این یادداشت را نوشتم تا به همه‌ی کسانی که اندیشه‌ی انسانی دارند، فاش بگویم: این حق ماست تا به فکر منافع ملی کشورمان باشیم. این حق ماست که اگر در خود توان می‌بینیم به یاری مردم ستم کشیده‌ی افغانستان و پاکستان و عراق و هر منطقه‌ی جغرافیایی دیگر بشتابیم و با اندیشه‌ی مثبت و در راستای پایداری امنیت و تامین حقوق اساسی شهروندها، به هم‌نوع خودمان کمک کنیم. این حق ماست تا امنیتی‌ها را به پاسخ‌گویی فرا بخوانیم و مو از دریای انحصاری ماست آن‌ها بیرون بکشیم! و بی‌ترس بگوییم یا آزادی و عدالت و برابری را تامین کنید، یا بروید تا کسان دیگری بیایند و با تعهد و تضمین، آزادی و عدالت و برابری را برای مردم دنیا تامین کنند. این حق ماست به «سپرهای متعفن اعتقادی» که از فاسدترین کسانی که خودشان را در گروه انسان‌ها می‌دانند ولی رفتار حیوانی بروز می‌دهند، یورش ببریم و خلع‌سلاح‌شان کنیم تا دست خالی مقابل مردم ستم کشیده قرار بگیرند تا در وضعیت برابر و یکسان به اندیشه کردن وادار شوند. این حق من به عنوان یک شهروند ایرانی است که به رییس جمهور پیام بدهم و بخواهم پیش از پایان مدت ریاست جمهوری، پروژه‌ی اصلاح ساختار قانونی ایران را کلید بزند و دست از دروغ گفتن و وعده دادن و اجرای پروژه‌های رانتی ضد ملی و کلفت کردن گردن جنایت پیشه ها و قاچاقچی‌ها و بانک‌دارها و سرآخر تجزیه‌ی ایران، بردارد. این حق من است که «وظیفه‌ی مسوول‌ها و امنیتی ها» را یادآوری کرده و از آن‌ها پاسخ بخواهم، حتی اگر در یک مسیر غلط و با اطلاعات ناصحیح، به باوری اشتباه و نیازمند اصلاح رسیده باشم. این وظیفه‌ی شهروندی من است از جان هم‌شهری‌ها، هم‌وطن‌ها و هم‌نوع‌های خودم دفاع کنم و به آن‌ها اطمینان دهم با هر کارنامه و اندیشه‌ای و حتی سابقه‌ی سواستفاده از پول و قدرت و حتی ارتکاب جنایت، کسی حق تعرض و ترور ندارد و دادگستری باید در مورد انسان ها قضاوت کند.

این درد که نوشتم را انتهایی نیست و همه‌ی کسانی که عنوان مسوول را یدک کشیده اند، متهم پرونده‌های فساد در جمهوری اسلامی هستند و پایان وقتی است که حساب پس بدهند. پس هشدار می‌دهم، به امنیتی ها هشدار می‌دهم، به آدم‌های رنگارنگ و ریز و درشت‌تان در سراسر کره‌ی زمین هشدار می‌دهم، به آژانس مرکزی اطلاعات هشدار می‌دهم، به هم‌کارهای بین المللی امنیتی سازمان ملل هشدار می‌دهم، به کسانی که بدون ترس برای ادامه‌ی نفس کشیدن فساد روی کره‌ی زمین فعالیت می‌کنند هشدار می‌دهم، دیگر هیچ پوششی میان دیتای شما و مردم قرار ندارد و راهبرد پیش‌رو، راهبرد کاملا تهاجمی به فساد خواهد بود. دست از زیاده خواهی بردارید و بر روی حقوق همگانی و تامین اجتماعی مردم دنیا متمرکز شوید و یک تشکیلات سالم با نام «درست‌کارهای دنیا» راه اندازی کنید. امیدوارم همه‌ی کسانی که سعی در سانسور و تحقیر و خفه کردن اندیشه های سالم داشته‌اند، دریافته باشند زین‌پس بازی چگونه پیش‌خواهد رفت و از کارهای گذشته‌ی خودشان ابراز تاسف و پشیمانی و انزجار کنند.

تاریخ روز جاری شانزدهم آبان ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان. بدون بازخوانی برای اصلاح املا و انشا. محتوای یادداشت های این وبلاگ هرگز به خواست خود نویسنده ویرایش نمی‌شوند و تغییر نخواهند کرد و هر تغییری در اندیشه و راهبرد، در پست های آینده نوشته می‌شود.