آهای صاحب اندیشه و رسانه و دانش و دانشگاه، آیا آگاه هستی که مردم در هوای مسموم و کشنده نفس می‌کشند؟

 سه روز است که از یک اقامت ۲۰ روز در یک روستا با هوای تمیز به شهر تهران بازگشته‌ام. آلودگی هوا در شهر جنایت می کند و هیچ اندیشمندی در مورد آینده‌ی کودک های این سرزمین و میلاد و رشد آن ها داخل شهرهای مسموم شده و آلوده سخنی نمی‌گوید. این درد یک شهر و یک کشور نیست بلکه همه‌ی کلان شهرهای دنیا با آن درگیر هستند و رسانه ها خبرهای این جنایت را سانسور می کنند. تو گویی که خودشان در قفس اکسیژن و استریل شده زندگی می‌کنند و صاحب فرزند و پدر و مادر نیستند. به عنوان یک میان‌سال که در ۴۹ سالگی پیر شده‌ام، سوزش و آب‌ریزش چشم و تنگی نفس و گرفتگی ریه ها و تغییر در گوارش و سطح پوست دست و بدنم را به چشم خودم می‌بینم. شما ببینید چه بر زن های حامله و کودک ها و سالمندها و معلول ها می‌رود؟. این وضع و آشفتگی کرونا حاصل مصرف گرایی و اقتصاد مافیایی دنیا و اصل چهل و چهارم قانون اساسی سازمان خامنه ای است. این ثمر اندیشه‌ی کسانی است که با انسان بودن فاصله گرفته اند. این حاصل چهل سال آموزش و پرورش فرقه ای و گردن زدن دگراندیش ها و پرورش آخوندهای دین های مختلف است. این نماد تروریسم سایبری و سواستفاده جنایت‌کارانه از فناوری و رسانه است. تاریخ روز جاری بیست و پنجم مهر ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.