حریم همگانی بهوقت جنگ تراشه
من توییت شما را میبینم خانم عزیز. واقعیت این است که همهی توییت های دنیا به دقت دیده و خوانده میشوند و حقیقتی غمانگیز این است که نوشته های ما هنگام تایپ شدن هم رصد میشوند و حتی صفحهی نمایشگرها نیز قابلیت کنترل شدن دارند، به این مفهوم که اگر بنویسیم و پاک کنیم و یا منتشر نکنیم نیز قابل رصد هستیم و اگر لازم باشد صفحه های نمایشگر ما به شکلی کنترل میشوند که کارهای انجام شده بدون صفحه کلید (کیبرد) و با استفاده از موشواره (ماوس) و لوازم جانبی دیگر نیز قابل مانیتور شدن دقیق هستند. البته من، شما را نمیشناسم و نامتان را اینجا نمینویسم و تمایلی به دنبال کردن توییت های شما ندارم و سیگنال پوشیدهای با این اقدام ارسال نمیکنم و برای آگاهیتان میگویم که مجبورم فهرست های عمومی دیگران را در توییتر مطالعه کنم و انتخاب های بسیار محدودی دارم زیرا همانها که کار رصد کاربرها و اینجانب و جنابعالی را انجام میدهند، من را از توییتر و اینستاگرام، که ارث پدر پفیوز بیشرف آخوندشان است، حذف کردند و پست ها و لینک های من را آنی در کانال های ارتباطی خودشان بازنشر میکنند تا اصلاحطلبها، اصولگراها، براندازها، مجاهدها، اینترپل ، روابط عمومی مجتمع پایتخت تهران، استانداری سیستان و بلوچستان و سازمان بازیافت پسماند یزد و کنترل ترافیک شیراز و بسیج خواهران اصفهان و حوزهی علمیه قم و حزب اتحاد ملت اسلام و شیعهی ناب محمدی و بکس ریاض و آنکارا و باکو و تلآویو و مسکو و پکن و واشنگتن و برلین و پاریس و لندن و سیلیکونولی و دیجی علیگیتور و ستاد مقابله با سد معبر شهرداری کالیفرنیا و همه (همهها) بتوانند درجا و یکجا و یکسان آگاه شوند که چه نوشته ام و خواندهام و ذخیره کردهام. حتی اگر لازم باشد اصلاحها و حذف ها و جابهجایی پست هایم و شمار نفس هایم پشت کامپیوتر را نیز بازنشر میکنند. خلاصه اینکه حریم خصوصی و عدالت و برابری و رقابت و بازی جوانمردانه یک شعار توخالی است.
نظرات
ارسال یک نظر