بی‌دادگاه ایران

 آقای حسینعلی امیری، در خبرهای غیررسمی روز جاری دوم مهر ۱۳۹۹ خواندم برای معرفی وزیر صمت به همراه شخص پیشنهادی، به چراگاه شورای اسلامی رفته ای و شما را از صحن علنی بیرون رانده اند. خواستم یادآوری کنم: ۱- چند سال پشت سر هم فریاد کشیدم «وزارت بحران» تشکیل دهید تا وقت تعدیل نیروهای سازمان های موازی و بی‌کار شدن گروهی کارمندهای مفت‌بر، یک عده نخبه و دل‌سوز از آن‌ها را داخل وزارت جدید جمع کرده و فریادرس مردم وقت بلا و مشکل ها بشوید ولی همه بر این باور بودید که دو پاره کردن صنعت، معدن و تجارت ضرورت است و کسی نخواست به سازمان های شبه دولتی- خصوصی- امنیتی ورود کرده و نان آخوندزاده های وارداتی با مرجع های تقلید رنگارنگ را آجر کند و مملکت بدون وزارت بحران ماند. ۲- کشور اگر دادگستری داشت، حالا مجلسی تشکیل نشده بود که شما داخل آن شوی و به جای پرسه‌ی بی‌هوده در دولت تروریست جمهوری اسلامی، در زندان مشغول تحمل کیفر بودی. ۳- صمت اگر دزدخانه نبود که یکی پیدا می‌شد تا مسوولیت آن‌را بپذیرد. ۴- سخت نگیر، این نیز بگذرد.

تاریخ روز جاری دوم مهر ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.