پیرامون تحریم های تازه‌ی آمریکا علیه جمهوری اسلامی و خطاب به پمپیو (انتشار پیش از کامل شدن برای آزمایش)

 آقای مایک پمپیو وزیر خارجه‌ی ایالات متحده‌ی آمریکا در دولت دونالد ترامپ؛ آیا من را به خاطر دارید؟. من همان هستم که با کوت کردن توییت های شما در مورد مافیای تولید و قاچاق نوشیدنی الکلی غیر استاندارد و در ظاهر «اورجینال» و در واقع بی‌نام و نشان و ارتباط آن‌ها با مافیای حاکمیت ها و موساد و سپاه و صداوسیما و امنیتی ها و کوتاهی های استاندارد ملی ایران و مسوول های دولتی نوشتم، حرف‌های مگو در مورد غاصب های ایران را گفتم و در مواردی دیگر آدم های چند جانبه‌ی مرتبط با شما و جاهای دیگر مافیا را نام بردم و حالا شش ماه است که اکانت توییترم بسته شده و جنابعالی یادی از اینجانب نمی‌کنید (یاد کردن از آدم یک‌لاقبای خارج از مافیا که منافع مافیا را به خطر می‌اندازد، چیزی نیست که برای شما اولویت و اهمیت داشته باشد بلکه زدن و لال کردن او بسیار مطلوب‌تر است) ولی داد حقوق بشری شما از همه‌وقت بلندتر بوده و تبلیغ‌های توخالی شما از همیشه بیش‌تر است. امروز و در روزهای گذشته (مشخصا هفته‌ی گذشته پیش از تاریخ انتشار همین یادداشت) تحت فشار حقیقت‌ها و واقعیت‌های پس پرده‌ی مافیای بین المللی اینترنت، دست به اقدام های نمایشی- تحریمی زدید به این گمان که سخن های شما هم‌چون گذشته باورپذیر و نافذ هستند یا به فرض واقعی بودن، تاثیر فوری و ملموس در زندگی مردم فرودست ایران دارد. من به عنوان شهروند ایرانی وقتی می‌بینم شما و دولت ترامپ و ایالات متحده‌ی آمریکا، فقط منافع کوتاه و بلند مدت یک باند و فرقه در ایالات متحده ی آمریکا را می‌بینید و سرکوب داخلی آدم های مستقل و فرودست در ایران و دیگر کشورهای منطقه‌ی ما، کم‌ترین اهمیتی ندارد، محکم‌تر از گذشته به اساس مافیای بین المللی اینترنت حمله می‌کنم و برای سخن خودم دلیل می‌آورم و از شما می‌خواهم با دلیل های خودتان، سخن من را تایید یا تکذیب کنید تا همه‌ی دنیا این گفت‌وگو را بخوانند و در صورت لزوم تحقیق کنند که کدام سخن درست و کدام نادرست است و این نوید! را به دیگر کشورهای مسلط به فناوری تراشه می‌دهم که همین رویه در مورد آن‌ها عملی می‌شود و خیانت‌کارهایی که منافع ملی کشورم را هدف قرار می‌دهند، در داخل و خارج کشور به چالش پاسخ‌گویی در مورد مسایل امنیتی با درجه‌ی اهمیت بسیار بالا دعوت خواهم کرد و حتی یک سانتیمتر از خواسته های قانونی و عاقلانه‌ی «نگهبانی از حقوق کشورم ایران به عنوان یک کشور مستقل» و «حق زندگی به‌تر جوان های ناآگاه و مسخ و مسموم شده‌ی کشورم» و «پایداری امنیت بین المللی» عقب نمی‌کشم و با راهبرد تهاجمی و با استفاده از اطلاعات عمومی، وارد گفت‌وگو می‌شوم و هیچ شرکت و دولت و سازمانی در داخل و خارج از کشورم را مصون از پرسش نمی‌دانم.

لطفا به مردم کشور من بگویید: چگونه است که استفاده‌ی شهروندهای آمریکا از اپلیکیشن هایی به نام وی‌چت و تیک‌تاک به قدری با اهمیت می‌شود که ترامپ شخصا وارد ماجرا شده ولی هیچ خبرنگار و روزنامه نگار فارسی نویس در داخل و خارج از کشور من، سخنی از تبلیغ و حمایت دوجانبه‌ی سازمان خامنه ای از اپلیکیشن های فیلتر شده‌ی توییتر و پریسکوپ نمی‌کند و حق اساسی و مهم مشارکت در کارهای امنیتی داخلی کشورها را برای نیروهای بومی و جوان های بی‌کار به رسمیت نمی‌شناسد و گمان می‌کند پایداری امنیت همگانی و مردم را می توان از داخل خاک آمریکا یا کشورهای دیگر «ریموت» کرد؟ و ما نمی‌فهمیم که مافیای آخوندزاده های تربیت شده‌ی نظام مقدس مستقر در جای‌جای کره‌ی زمین، چگونه مورد حمایت دولت ج.ا، سازمان خامنه‌ای و همه‌ی سازمان ها و بنیادها و نهادهای غیرقانونی انقلاب اسلامی، که اتفاقا در همه‌ی کشورها دارای دفتر و سازماندهی و پول و شبکه سازی هستند، قرار دارند تا قلاده‌ی استعمار را هر روز بر گردن میلیون ها ایرانی ناآگاه و محروم و عقب‌نگاه داشته شده، سفت‌تر کنند و کلنگ ساخت و ساز غصبی موساد در اراضی اشغالی فلسطین را قدرتمندتر فرود آورند و با شبکه سازی مبتذل میان مشتی جوان بی‌تجربه و خام و بی‌دست و پا در سراسر دنیا، از مسیر خاک و حریم ایران، این استعمار را بر دیگر کشورهای همسایه یا منطقه گسترش دهند؟. آیا فکر می کنید نمی‌دانیم پشت پرده‌ی گیس‌کشی نخ‌نما با چین و روسیه و اروپا، چیزی به جز منافع فرقه‌ای و مافیا نیست و دوران این نمایش های مهوع پایان یافته است؟. آیا فکر می‌کنید نمی‌دانیم سازمان ملل متحد چگونه در فساد فرو رفته و با همان جریان های فرقه‌ای مافیا زد و بند دارد و پشت نقاب انسان‌دوستانه و بشری، چگونه سعی در تسلط مالی بر کشورها و کنترل بازارها دارد (یک یادداشت جداگانه در مورد دلالی سلامت و بهداشت و رقابت بین قدرت ها و به ویژه چین در همین ارتباط در حال تهیه دارم) و چگونه است که سازمان ملل برای حاکمیت ها و چند درصد ناچیز مردم کره‌ی زمین، که خیانت کار به باقی ساکن‌های سیاره هستند، احترام بی‌پایان خرج می‌کند در حالی که همان ها، نان در خون مردم کشور خودشان فرو کرده و در جنگ‌های بی‌هوده به قتل‌عام کودک‌ها و زن ها و غیرنظامی ها و ناآگاه های مورد ستم قرار گرفته مشارکت دارند؟. آیا فکر می کنید برای من که این کلمه ها را می نویسم و با چشم خودم می‌بینم که چگونه زندگی یک انسان در خاورمیانه و آسیا با زندگی همان انسان در غرب و کشورهای مسلط بر فناوری تراشه و حتی فرادست ها در کشور خودش متفاوت است، فرقی می‌کند که پس از انتشار این یادداشت چه بلایی بر سرم خواهید آورد؟. آیا فکر می‌کنید همه‌ی مردم در داخل کشور من، پای سفره‌ی کثیف جمهوری اسلامی لقمه زده‌اند و هیچ کسی به آینده‌ی این آب‌وخاک یا سرنوشت مردم ناآگاه کشورهای منطقه و دنیا اهمیتی نمی‌دهد؟. لطفا به مردم کشور من بگویید چرا شما و مافیا و دلال های بین المللی که مهم‌ترین موضوع برای‌تان «پول» است، پیرامون بانک ها و موسسه های مالی در ایران و کشورهای منطقه و دنیا سکوت کرده‌اید و هرگز اظهارنظر عمومی در خصوص بانک های تروریست مسلط به کشورم، که حالا «یگانه راهبرد تجزیه‌ی ایران» را آشکار نمایش می‌دهند، و یا پول جعلی بیت کوین نکرده‌اید؟ و یا اگر اظهارنظری داشته‌اید، رسانه ای نشده است؟ (می‌دانم که اقدام های امنیتی بسیار محرمانه وجود دارند). آیا فکر می‌کنید من می‌نشینم و تماشا می‌کنم که مافیای بین المللی رسانه ها و آدم های فاقد ارزش های انسانی آن‌ها که نیازمند دریافت خدمات روان درمانی هستند، سطح و ارزش کشورم را به اندازه‌ی امارات متحده‌ی عربی و عربستان سعودی و افغانستان یا جاهایی که حتی دیگر کشور نیستند و تبدیل به پایگاه تروریسم بین المللی شده اند و حالا نام‌شان را نمی نویسم، پایین بیاورند و با بیت‌کوین به جان اقتصاد از پا درآمده‌ی ایران افتاده و فرمول ونزویلا را در ایران نیز اجرا کنند؟. آیا فکر می کنید ما نمی‌دانیم چگونه با ضعیف و فاسد کردن امنیتی ها به ایران ضربه وارد کرده‌اید و از سوی دیگر، دست در دست همان فاسدها برای مافیا دقیقه و ساعت و روز و ماه خریده‌اید تا نفس فساد قطع نشود؟. وقتی در اقدام هایی نابرابر و ناعادلانه، تیک‌تاک و وی‌چت را برای امنیت ایالات متحده مخاطره آمیز می‌دانید (در حالی که دعوا بر سر پول و تسلط بازار و لحاف ملا است) ولی نمی‌بینید شرکت های خصوصی و بزرگ و چند ملیتی ایالات متحده تا گردن در «فساد دولتی» داخلی آمریکا فرو رفته اند و از سوی دیگر مشارکت و عاملیت سانسور- اعدام اینترنتی- حذف هدفمند انسان ها و اقدام های ضد امنیتی خارج از خاک ایالات متحده ی آمریکا (و کشورهای دارای منافع مشترک) و داخل هر کشوری که نفوذ یافته‌اند، دستور کار دارند و به بهانه‌ی کووید ۱۹ هر اقدامی که می‌خواهند، انجام می‌دهند؟. همین چند دقیقه پیش از نوشتن این یادداشت، سازمان خامنه ای یک اکانت جدید تبلیغاتی به زبان آلمانی در توییتر تبلیغ کرد و ساعتی پیش‌تر از آن، با سو استفاده از تسلط غیرقانونی بر اینترنت ایران و همین شبکه‌های اجتماعی «شرکت های خصوصی آمریکا» که در داخل ایران فیلتر هستند و با لینک کردن به یک ابزار اینترنتی دیگر، مشغول پخش سخن‌هایی بودند که حتی اهمیت گوش فرا دادن ندارند؟. آیا فکر می کنید ما نمی‌فهمیم که این یک تبلیغ بیزنسی برای این اپلیکیشن‌هاست که مدیرهای کوچک آن به عنوان عوامل اجرایی «غول های مسلط بر اینترنت»، علنی از پول جعلی بیت کوین و فریب دادن جوان های ناآگاه و زیاده‌خواه و زمین زدن اقتصاد کشورها حمایت می‌کنند؟. آیا فکر می‌کنید هراسی وجود دارد که این اقدام ها را ضد امنیت اقتصاد کشورم ارزیابی کرده و از امنیتی های داخل کشورم بخواهم ضریب امنیت اطلاعات کشور را مهم بدانند و مقابل تبه‌کاری سایبری قرار بگیرند و اگر آگاهی کافی و تسلط ندارند، مشاورهای خودشان را اخراج کنند؟.

وقت مسخره بازی، مسخره سازی و مسخره‌کردن و تحقیر مخالف های داخلی به واسطه‌ی لندن و خارج نشین هایی که سال ها پشت عنوان سربازهای گمنام امام زمان مخفی شدند و در آدم پرانی و جنایت برون مرزی و انتقال دیتا و جاسوسی و قاچاق و آدم‌ربایی و برگزاری سیرک انتخابات و بقای دیکتاتوری و ترور و روشن نگه داشتن آتش جنگ ها و همه‌ی کثافت‌کاری‌ها در دنیا نقش آفریدند، پایان یافته و نوبت محاکمه و پاسخ‌گویی و پس دادن هرآنچه از فرهنگ و اندیشه و هنر و تاریخ و آینده و علم و ثروت به سرقت بردند، فرا رسیده است.

آقای پمپیو؛ اجازه بدهید تا یادم نرفته از شما بخواهم پیرامون بورس ایران و زیرساخت های کامپیوتری (سخت افزاری) و شبکه ای آن (اینترنت و سرورهای اطلاعات و سطح دسترسی به دیتا برای دیگران) سخن گفته و نظر رسمی ایالات متحده را پیرامون این دو موضوع مهم که در همین پست نوشتم (بیت کوین، بورس)، بیان کنید تا من ارتباط ها و پیوندهای مهمی بین مافیای بین المللی (شاخه‌ی داخل کشورم) با ایالات متحده‌ی آمریکا و دیگر کشورها بنویسم و از شما درخواست کنم در مورد آن‌ها نیز اظهار نظر کرده و در عمل به «مردم ایران» ثابت کنید که شعار نگهبانی از منافع مردم کشورم، که لحظه‌ای از دهان شما دور نمی‌شود، یاوه گویی و دروغ نیست.

(هنوز پایان نیافته و تکمیل نشده است)

تاریخ انتشار شامگاه سی و یکم شهریور ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان.

این اسکرین شات را برای آزمایش سلامت ارسال پست، آپلود کرده بودم