سوزن چینی در رگ های ایرانی

 عکسی که تماشا می‌کنید، ست تزریق سرم مادرم است که چهل و هشت ساعت پیش توسط داروخانه‌ای در منطقه‌ی دو شهرداری تهران به پدرم فروخته شده است.

وقتی سازمان امنیت و ارتش و نظام دفاعی کشور به واسطه‌ی دخالت خارجی، ضعیف شوند، فرهنگ و آموزش انسانی و خوراک و سلامت و زن ها به کالای سودآور برای پرورش دهنده‌های گوسفند تبدیل شده و آن‌ها را از روستا به شهر کشانده و به برج‌ساز و تهران مال ساز تبدیل می‌کند. سپس همان طویله‌دارها در سیاست کلان با بیگانه هایی معامله می‌کنند که قصد نخست‌شان، عقب نگه داشتن کشورها و ترویج مصرف گرایی و نابودی اندیشه‌ی سالم و مخالف‌شان است و حتی به مردم کشورهای خودشان رحم نمی‌کنند. آن‌ها برای بقای خودشان جنگ ها برپا می‌کنند و داعش به وجود می آورند و سازمان های موازی پرشمار می‌سازند و به بی‌نظمی دامن می‌زنند و بانک ها را به جان مردم انداخته و اموال ریز و درشت و املاک را از مالکیت‌شان خارج کرده و تولید کننده ها را پس می زنند تا خدای نکرده، طرف معامله زیان نکند! و البته سود ارز دونرخی و ورادات بدون مالیات و گمرک را به بانک های کانادا و اروپا و آمریکا و بریتانیا و امارات و غیره منتقل کنند تا صرف پروژه های تحقیقاتی توسعه‌ی استعمار شود. اگر وزارت دفاع از همین تراشکارها و قالب‌سازهای ارمنی تهران حمایت می‌کرد و خشم بی‌پایان و سیاهی فرقه‌گرایی چشم‌هایش را کور نمی‌کرد و طراحی و ساخت کارخانه‌ی تولید تجهیزات پزشکی را به اهل فن و دانش می‌سپرد و دست بنیادها و نهادهای خیانت‌پیشه و عوامل ضد امنیتی و بانک های حرام زاده را از تولید کالاهایی با درجه‌ی امنیتی بالا کوتاه می‌کرد، شاید امروز من این پست را نمی‌نوشتم و با آگاهی ناچیزم در مورد وسایل پزشکی، با دلی چرکین و پرسش های بدون پاسخ به سلامت مادرم و همه‌ی مادرهای ایرانی فکر نمی‌کردم. می‌دانم کارخانه هایی در کشور به تولید تجهیزات و لوازم پرمصرف پزشکی و استریل مشغول هستند و این را هم می‌دانم پر و خالی شدن انبارهای این کالاها دارای مدیریتی سخت است ولی این را هم می‌دانم که انبارهای کشور همین سال گذشته و به شکل ناقص سازماندهی شدند و هنوز تخم‌مرغ و شکر و برنج و قند و روغن کم‌یاب و گران می‌شوند و انبارهای زورستان ها از نظارت و نظم خارج هستند. سخن من با امنیتی ها: امروز با سواستفاده از سخت افزار و نرم افزار، دهان مخالف و منتقد را می‌بندند و به اشاره‌ی مافیا، اشخاص را ترور و اعدام سایبری کرده و صداها را کاملا دفن و بی‌اثر می‌کنند و پرسش این است که برنامه‌ی فردا چیست؟. آیا قرار است سرورهای کامپیوتری ما دارای تراشه هایی باشند که با یک فرمان از راه دور، از کار ایستاده یا منفجر شوند و یک‌باره کل ارتباطات کشور با انسداد مواجه شده و طی چند ساعت، زامبی‌ها به دریدن مردم بی‌دفاع در خیابان ها بپردازند؟. چندی پیش در توییتر خواندم که گوشی های هوشمند به واسطه‌ی چین با برند صاایران نقد و بررسی می‌شدند. آیا کسانی که به سفارش خرید و ساخت این  پروژه ورود کرده‌اند، به همه‌ی جوانب اندیشیده‌اند یا داخل کار هم مانند نمای آن، دست دلقک هایی چون آذری جهرمی دلال و باند تروریستی دولت و قوه قضاییه است؟.

پیش از نوشتن این پست آگاه شدم که روز جاری آقای «شی جین پینگ» رییس جمهوری چین در "سخنرانی ویدیویی روز یکم مهر ۱۳۹۹ خود در نشست سران به مناسبت گرامیداشت هفتاد و پنجمین سالگرد تاسیس سازمان ملل" فرموده اند: "هیچ کشوری حق ندارد مزایای توسعه را در انحصار خود داشته باشد و اعمال هژمونی را در جهان گسترش دهد. هیچ کشوری حق تصرف امور بین الملل و تسلط بر سرنوشت سایر کشورها را ندارد". خدمت ایشان می‌گویم این سخن که فرموده‌اید حرف تازه نیست و پیش‌تر بارها به شکل اعتراض و خواسته‌ی اساسی توسط خیلی از اشخاص و حتی این‌جانب مطرح شده و برای نمونه، شما را ارجاع می‌دهم به گستاخی های سفیر چین در ایران و تلاش آشکار برای «نمایش سازماندهی جریان سازی» با یک فرقه‌ی مشخص و ظاهرا مسلط. همچنین با زبان "نمایندگی چین در سازمان ملل متحد" به سخن ادامه می دهم که: «زمان آن است که به نمایش سیاسی پایان داده شود» و مفهوم است که آنقدر از دست شما و آقای ترامپ و پوتین و مودی و سران اروپا و بریتانیا خسته و عصبانی هستیم که هر لحظه ممکن است آن‌چه لیاقت شنیدن دارید، خدمت همه‌ی خانم ها و آقاها ارایه کنیم و به این شکل خشم خودمان را از سانسور و خفه کردن سازمان یافته‌ی انسان ها توسط مافیا ابراز کنیم.

تاریخ روز جاری یکم مهر ماه ۱۳۹۹. استان تهران. مهدی حیدریان. ویرایش نشده.

کلمه های کلیدی: مافیای سلامت و دارو

وزارت بهداشت

هلال احمر

ارتش

گمرک

تولید

بانک مرکزی

دلالی ارز دولتی

امنیت خوراک و دارو و شیمیایی، میکروبی، رادیو اکتیو

تهاجم تروریستی خاموش

کویید ۱۹ کرونا