شرکت خصوصی توییتر هرگز به من هشداری نداد که: وارد بازی ما نشو!

چهار ماه پیش، حساب توییتر من بدون اخطار مسدود و آرشیوم از دسترس خودم نیز خارج شد. وقتی شرکت خصوصی توییتر سال ۲۰۰۹ با سروصدای «بی‌بی‌سی» و «سی‌ان‌ان» و دیگر رسانه ها و آدم های اجاره‌ای فارسی زبان در سراسر دنیا، مردم را به مشارکت مجانی و بدون مزد در بازی خودش تشویق می‌کرد، هرگز به کسی هشدار نداد که ممکن است مطابق با سلیقه و قانون های یک شرکت خصوصی، حساب کاربری عضوها را مسدود کند و نوشته های آن‌ها، هرچند از نظر آن شرکت خصوصی بی‌اهمیت و بی‌ارزش، از دسترس خود کاربر خارج شود ولی نسخه هایی از آن در جاهای مختلف از جمله کتاب‌خانه‌ی کنگره‌ی آمریکا (اگر اشتباه ننوشته باشم) ذخیره شده باشد. حدود دوماه پس از مسدود شدن حسابم در توییتر(چهار برابر وقت لازم برای قرنطینه‌ی کووید ۱۹)، از طریق یک لینک با بخش عمومی «کمک» توییتر ارتباط گرفتم  و درخواست بررسی دادم، ولی حسابم همچنان مسدود است. حالا برای توییتر می‌نویسم: لزومی ندارد حتما به بازی شما بازگردم ولی می‌توانم شما را به یک بازی جدید که خودم آغاز می‌کنم دعوت کرده و با استفاده از حقوق اساسی خودم و مردم کشورم به عنوان شهروندهای جامعه‌ی جهانی، به شما بیاموزم که اینترنت و پلتفرم ها اسباب بازی نیستند و آن‌وقت شاید بیاموزید که مشارکت در تهدید پایداری امنیت کشورها چه پیامدهایی خواهد داشت و «رهبر بازی» و «رهبرهایی با چندین اکانت به زبان های گوناگون» و «احراز هویت نکردن کاربرهای جعلی برای داغ شدن کاسبی غیرقانونی اپراتورهای تلفن همراه و دوستان» و «سازماندهی ارتش جهانی تروریسم سایبری»، چگونه اقدام علیه امنیت ملی کشورها و ضد امنیت جهانی خواهد بود و «اعدام اینترنتی» و خفه کردن کاربرها نمی‌تواند به حذف فیزیکی و سخن نگفتن ختم شود.

اسکرین شات گویا است. برای ثبت تصویر یک مدیر سیاسی «شرکت خصوصی توییتر»

تاریخ روز جاری نهم مرداد ۱۳۹۹. تهران. مهدی حیدریان.