مصطفی الکاظمی انگلیسی، امنیتی پیشین، دانش آموخته‌ی مکتب المانیتور موساد

آقای الکاظمی، اگر این‌جا در ایران کسی به شما نمی‌گوید: «به دعوت چه کسی پا به کشورم گذاشتی»، به این دلیل است که امنیتی های فاسد مسلط، زبان اندیشمندها را از دهان های مجازی و واقعی بیرون می‌کشند تا کسی جرات اظهار نظر نداشته باشد!. من هیچ عقبه‌ی ذهنی از شما ندارم و تنها یک صفحه‌ی ویکی پدیای تقریبا خالی مقابلم قرار دارد و همان چند اشاره (که در اسکرین شات زیر ثبت کردم) از سوی تنظیم کننده های صفحه برایم کافیست تا تاریخچه‌ای از فعالیت های شما در ذهن خودم ترسیم کند.

صفحه‌ی فارسی ویکی پدیا الکاظمی

کسی با پیشینه‌ی فعالیت «امنیت ملی عراق» قطعا می‌داند همین چند ماه گذشته در این کشور چه خبر بود. هرکسی برای خودش سازی می‌زد و گروه شبه نظامی و مسلح داشت و بی‌نظمی به جایی رسید که شورشی های همیشه حاضر در خیابان ها پیکر یک شهروند جوان را در شهر بغداد از گردن آویزان کردند و گروهی جوان ناآگاه دیگر با این صحنه عکس سلفی گرفتند. تو شاید ندانی که ما از داخل ایران چه واکنشی به این جنایت نشان دادیم اما آن‌ها که باید بدانند و اتفاقا این یادداشت را کلمه به کلمه می‌خوانند، می‌دانند که برای روی‌دادن چنین صحنه‌ی شرم‌آوری چگونه بر صورت امنیتی های فاسد آب دهان انداختیم و طی چند ساعت جامعه‌ی جهانی را مجبور به نشان دادن واکنش کرده و پس از آن بود که کنترل شهرها از دست شورشی ها بیرون آمد و «اوباش مسلح کلاه رنگی» به سوراخ ها خزیدند. خواستم با اشاره به یک رویداد نزدیک، به شما یادآوری کنم: «مردم هوشیار ایران سهم خودشان را برای پایداری امنیت در عراق پرداخت کرده اند و در آینده نیز خواهند پرداخت و این را وظیفه‌ی همسایگی خودشان و در راستای پایداری امنیت ملی ایران می‌دانند». حالا مروری کنیم بر کارنامه‌ی امنیتی ها و مردم ناآگاه عراق پیرامون امنیت ملی کشور من ایران: باندهای پرشمار فرقه‌ی شیعه هم‌چون صدر و حکیم و سیستانی به واسطه‌ی پول های کثیف که از منابع مختلف ملی کشورهای مختلف به دست آورده‌اند و در راستای یک رقابت بی‌هوده با فرقه های مسلمان سنی و همانند سازی مراسم حج (نسخه‌ی شیعه)، «کارناوال اربعین» راه‌اندازی کردند و در حالی پول روی پول می‌گذاشتند که کشورم ایران، تحت تسلط امنیت های فاسد با گرایش فرقه‌ای شیعه و با سو استفاده از امکانات دولتی و زور اسلحه و شبکه سازی تروریستی رسانه ها به سرکردگی صداوسیمای حرام زاده، به دالان و مسیری برای عبور زمینی- هوایی- دریایی فرودست های خارجی قرار گرفت که در کشور محل اقامتشان سکونت‌گاه دایمی و نان شب و حتی سند هویتی! نداشتند و مرزهای غربی کشورم با عراق را محل دریافت سرویس ها و خدمت های گوناگون برای زندگی کم‌خرج یافتند که دو- سه ماه به شکل مجانی یا ارزان در اختیارشان قرار می‌گرفت و خوراک و جای خواب رایگان برایشان تامین می‌کرد و به این ترتیب از افغانستان و پاکستان و هند و آذربایجان و شرق ترکیه و گرجستان و قزاقستان و قرقیزستان و تاجیکستان و یمن و عمان و روسیه و... و با هر وسیله‌ای که توانستند، راهی کشور عراق شدند که ظاهرا هرچه ناامن‌تر و بی‌نظم‌تر باشد، امنیتی های و دولت‌مردهای آن راضی‌تر هستند. اما این کاسبی- بازی فرقه ای به پاشوره خورد و بوی تعفن بی‌نظمی و آشفتگی ضد امنیتی آن همه‌ی منطقه و دنیا را فرا گرفت و مشارکت پیش‌وپس پرده‌ی سازمان ملل متحد و صلیب سرخ- هلال احمر در کاسبی های این کارناوال باعث شد اعتراض ها به جامعه‌ی جهانی در حمایت از برگزاری «یک مراسم چند ماهه‌ی عزاداری فرقه ای» با پرسش های امنیتی بی‌پاسخی همراه شود و مشروعیت امنیتی های چندین کشور از میان برود. برای نمونه: چرا آقاها علی خامنه ای و محمد باقر قالیباف و علی شمخانی را در روزهای سه شنبه سی و یکم تیر و چهارشنبه نخستین روز مرداد ۱۳۹۹ در تهران ملاقات کردید؟. آیا می‌دانید آن‌ها عضوهای «سازمان خامنه ای» هستند که وظیفه‌ی بی‌نظم نگه‌داشتن کشورم ایران را به سود چند مافیای خاص، بر عهده دارند و اتفاقا بازیگرها و بازی‌گردان های اصلی پروژه‌ی اربعین و کاسبی امام حسین در نجف و کربلا در عراق و خوزستان و ایلام و کرمانشاه و کردستان و آذربایجان شرقی و غربی و دیگر استان های کشورم، بامدیریت و برنامه ریزی تمام وقت وزارت کشور و نیروی انتظامی و صداوسیما و استانداری ها و شهرداری ها و خلاصه‌ی کلام، کل حاکمیت جمهوری اسلامی با بودجه‌ی دولتی هستند؟. پاسخ پرسش مثبت است. شما خیلی به‌تر از من از این مسایل آگاه هستید و در واقع اطلاعات کسانی هم‌چون من در مورد «بخش داخل عراق پروژه‌ی چند ماهه‌ی اربعین» بسیار ناچیز و در حد مطالب دست‌چین و منتشر شده توسط رسانه های فاسد جمهوری اسلامی است ولی شما به واسطه‌ی «المانیتور» و «نیروهای لندن و واشنگتن و مسکو و پکن و دهلی و بیروت و ژنو و برن و برلین و پاریس و ریاض و رم و آنکارا و اسلام آباد و کابل و باکو و دبی و هنگ کنگ و... و تهران و قم و مشهد» کاملا بر همه‌ی مسایل عراق تسلط دارید.

آقای الکاظمی، آگاه باشید که مردم ایران تصمیم گرفته اند به فساد موجود پایان دهند و مهر خاتمه بر «گروگان‌گیری جمهوری اسلامی» بزنند و هیچ مانعی به‌جز خیانت دلال های مافیای بین المللی مقابل خودشان نمی‌بینند. همان دلال های خودفروخته‌ای که جسم آن‌ها هم‌چون ما از گوشت و پوست و استخوان است و بارها ثابت کرده اند ضریب هوشی پایینی دارند و فساد سازمان یافته و اطلاعات افشا شده آن‌ها را به شدت آسیب‌پذیر کرده است و اگر رقابت سالم سیاسی در کشور جریان داشت و کانال های جعلی خبررسانی و ارتباطی آن‌ها پاک‌سازی می‌شد، پس از ۲۴ ساعت دیگر کسی آن‌ها را به یاد نمی‌آورد، چه رسد به این‌که بر زندگی و مال مردم مسلط بمانند.

آقای الکاظمی، کسانی که شما با آن‌ها دیدار و گفت‌وگو کرده‌اید در نوبت محاکمه‌ی بین المللی قرار دارند زیرا دست به جنایت داخل و خارج از مرزهای ایران زده اند و در داخل کشور اراده‌ای برای رسیدگی به تخلف های آن‌ها وجود ندارد. آن‌ها، هرکه اندیشه‌ای مخالف شیعه داشته باشد حبس و حصر می‌کنند (دگر اندیشی و دگر باشی را سرکوب و شهروندها را از اندیشه و آزادی باز می‌دارند)، معترض های خیابانی را به گلوله می‌بندند و زن ها را به چشم انسان درجه دو و فاقد حقوق برابر انسانی می‌بینند و هرآن‌چه ستم در ذهن دارید، بر مردم کشور من تحمیل کرده اند تا «آخوندها خوششان بیاید». همان آقاهایی که مقابل‌شان ایستادی و هر دو دست به سینه فشردی. یا همان آقا که هم‌اکنون در حبس کروناست و کارنامه‌ی خوش‌خدمتی بلند بالایی برای قدرت های شرق و غرب دارد و در رسانه ها شعار اسلام شیعه‌ی ضد استکبار می‌دهد و همیشه و همه حال ایران را در اولویت های پایین دست قرار داده است.

آقای الکاظمی، سیاست این نیست که درس را در ام‌آی‌سیکس و سی‌آی‌ای و موساد و کاگ‌ب و ام‌اس‌اس فرا بگیری و در عراق پس بدهی!. اگر امروز اندیشه‌ی ملی در عراق کم‌رنگ است و مافیا بر کشور مسلط بوده و به غارت کشور مشغول هستند و رسانه ها ابزار سرکوب دگراندیش ها شده اند، نتیجه‌ی همین آموزه های شرق و غرب و موساد است و آگاه باش دشمن درجه یک این مافیای قدرتمند جنایت‌کار برای تو می‌نویسد و تمام قد مقابل یک‌یک آدم های این مافیا قرار دارد و برای آگاه کردن مردم ایران و عراق از حقوق خودشان، دست از جان خودش شسته است.

آقای الکاظمی، به کشور عراق بازگرد و با امنیتی ها و مافیا سخن بگو. آن‌ها را آگاه کن که ایران قرار است به کشوری منظم تبدیل شود و «همه‌ی ایرانی ها» را در آغوش بکشد و هرکه مقابل این تصمیم قرار بگیرد دشمن خود می‌داند. به امنیتی ها بگو وقت تغییر قانون ها به سود مردم فرا رسیده و این اقدام باید منطقه‌ای انجام شود و تغییر قانون اساسی در کشور من ایران، به تنهایی کافی نیست و نتیجه بخش نخواهد بود.

به انگلیس و المانیتور و رژیم صهیونیستی و روسیه و چین و آمریکا و هرکه پشت سر تو دست حمایت بر شانه‌هایت دارد بگو اگر منافع مردم عراق و زندگی استاندارد و امن و تامین اجتماعی برای همه، دستور کارشان نباشد، چنان بر سرشان آوار می‌شویم تا عبرت تاریخ شوند و بیاموزند چگونه مقابل خواسته های مردم سر تعظیم فرود آورند.

آقای الکاظمی، اگر توان این کار را در خودت نمی‌بینی، از تهران مستقیم به لندن بازگرد و از نخست وزیری کناره‌گیری کن چون با اقدام هایی که ۴۸ ساعت گذشته در ایران صورت گرفت، این خواسته از مرزهای عراق خارج شد و به خواسته‌ی مردم کشور من نیز تبدیل گشت و همان‌طور که بارها و بارها بی‌مسوولیتی و بی‌لیاقتی حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی را فریاد کشیدیم و استعفا و برکناری او و تعطیل شدن دولت و به‌ویژه مجلس حرام لقمه ها و جمع شدن بساط شورای نگهبان انقلاب اسلامی و قوه قضاییه‌ی کاسب اعدام را خواستار شدیم، شما نیز به فهرست فرصت طلب‌ها و دلال ها و مافیای بین المللی اضافه شده و خواستار کناره‌گیری‌تان هستیم.

در روزهای آینده و پس از دریافت بازخورد، بیش‌تر در مورد شما و حاکمیت عراق خواهم نوشت و از این فرصت استفاده می‌کنم برای مرتبه‌ی چندم به پیروان آقای سیستانی در بدنه‌ی حاکمیتی جمهوری اسلامی هشدار می‌دهم: اندیشه‌ی شما به کسی ارتباط ندارد ولی وقتی با سو استفاده از ابزار و بودجه‌ی دولتی- شبه دولتی (بهزیستی و کسب و کارهای امدادی و بحران در جمهوری اسلامی) اقدام به تبلیغ اندیشه‌ی خودتان به سود آخوندهای شیعه عراق و قم می‌کنید، دست به اقدام ضد امنیت ملی ایران زده اید و هستند در این شهر زن ها و مردهایی که بیش از شما لیاقت خدمت به مردم کشورشان داشته باشند و مقابل فساد سینه سپر گلوله‌ی شبه نظامی ها کرده و سقف بانک های پرشمارتان را بر سرتان خراب کنند.

تاریخ روز جاری یکم مرداد ۱۳۹۹. تهران. مهدی حیدریان.