تیتر تکراری. آقای روحانی، همین حالا وقتش است

حسن فریدون روحانی هر روز می‌آید و در مورد لزوم رونق بورس سخن می‌گوید. تروریست های اقتصادی سپاه و سازمان خامنه ای را در همه‌ی وزارت خانه و سفارت خانه ها به دلالی ارز دولتی و رانت خواری و کثافت‌کاری گماشته تا نکند آقا خوشش نیاید!. ابتذال در اطلاع رسانی و مملکت داری را به سقف چسبانده و برای سیگنال دادن به آخوندزاده ها و شاهزاده های لندن و پاریس و واشنگتن و ال‌ای و قم و مشهد و نجف نشین، به قالیباف تروریست نامه‌ی شادباش ریاست مجلس می‌فرستد و با ابراهیم رییسی هم‌نشین می‌شود. بازار را «خصوصی سازی» کرده و تسلط بر آب و آرد و شکر و تخم مرغ و گوشت و میوه و انرژی را به شبه نظامی ها داده و به بهانه‌ی کرونا کسب و کارهای خرد را به زور اسلحه‌ی دولتی می‌بندد تا رانت دیجی میجی و تلگرام و سیگنال و توییتر و اینستاگرام و سجام و نیما و بورس و فروشگاه زنجیره ای افق کوروش و هایپر و ده ها و صدها فساد و رانت و دزدی و زمین خواری دیگر رشد کرده و تولید کننده های خارجی مسلط به فناوری تراشه برای بازار و سیاست ایران برنامه ریزی کنند. کوتوله های نادان را بر مسوولیت های مهم و «اضافی» گماشته تا خبرسازی ضد امنیتی کنند و پس از بالا آمدن بودی تعفن گاف های اطلاعاتی، بر روی پرونده ها مهر بسیار محرمانه بزنند تا کسی حرف نزند. پس از ۲۰ سال فیلتر کردن اینترنت و مدیریت نژادپرستانه‌ی دیتا و محتوا و پرورش اوباش دورکار وریفاید در سراسر دنیا و لگد زدن به نیروی کار جوان داخلی، با هماهنگی یک‌یک سازمان های امنیتی فاسد و شبکه های اجتماعی و گوگل و مخابرات و اپراتورها، حساب های کاربری پرسش‌گر و معترض را بدون اخطار مسدود می‌کند تا خدای نکرده کسی به اسب آخوند نگوید یابو! و وی‌پی‌ان ها را محدود تر می‌کند تا فساد مدیریت شده‌ی سایبری به وسیله‌ی ارتش پرتوان تروریسم بین المللی اینترنت، به راحتی ادامه‌ی کار دهند. هفته ای یک مرتبه هم مقابل دوربین صداوسیمای حرامزاده می‌گوید حالا وقت بگو مگو و اختلاف و تنش نیست. مرد حسابی! دو هفته برو قرنطینه و درب دولت را ببند و بنشین فکری به حال همه پرسی قانون اساسی بکن، وگرنه وقت نمایش مهوع انتخابات ریاست جمهوری باید از کف خیابان ها جسد معترض و مخالف و شورشی جمع بکنید. تو این کار را بکن (دولت و حاکمیت را تعطیل کن) تا ببینی کوبیدن بر دهان موساد چه‌قدر ساده و در دسترس است.

تاریخ روز جاری هجدهم تیر ۱۳۹۹. تهران. مهدی حیدریان.