بخش اقتصادی همان است که چند صد سال دو دستی به بیگانه واگذار شده و پایه‌ی حاکمیت ایران را بر استعمار نهاده است

آقای حسن فریدون روحانی رییس جمهوری اسلامی؛ در این کشور زن ها و مردهایی صاحب اندیشه و ایده وجود دارند و می‌توانند نیرو تربیت کنند تا در بازی فناوری به نقطه‌ی اعتدال برسیم ولی اساس حاکمیت بر نوکری نهاده شده و عوامل استعمار اندیشه ها را بی‌هراس خفه می‌کنند. این سخن یاوه نیست و امروز اطلاعات حرف نخست را در رقابت سیاسی می‌زند و کسانی که رسانه های جمهوری اسلامی «غول فناوری» و «کشور پیش‌رفته و صنعتی» می‌نامند، به شدت مقابل اطلاعات سالم و هوشمندی در به‌کارگیری از آن آسیب پذیر هستند و ایران توان دست‌یابی به حقوق اساسی خودش در جامعه‌ی جهانی را دارد. نمونه ای می‌نویسم. امروز تنها وظیفه ای که دولت دارد سپر کردن سینه مقابل جریان فاسدی است که خون ایرانی ها می‌مکند. بر خلاف اظهارات چند روز گذشته‌ی عمله های بازار مشترک ترامپ در مورد طرح بلند مدت هم‌کاری با چین که با کلید واژه‌ی واگذاری کیش به بیگانه برجسته شده، لوله های خون فقط به سمت شمال و شرق کشور کشیده نشده و شاه لوله های کهنه و زنگ زده هم‌چنان غرب را تغذیه می‌کنند. دولت دوست دارد چرخه‌ی تعارف احمقانه با فساد در نوک هرم حاکمیت تا ابد ادامه داشته باشد تا یک گروه فاسد درگیر محاکمه نشوند. البته لازم نیست به شخص شما بر بخورد چون این گروه چند شاخه برای خودش ایجاد کرده تا با مدیریت یک جنگ زرگری قلابی و خروجی رسانه ها، افکار عمومی دایم تحت فشار روانی قرار گیرند تا اندیشه‌ی سالم را به سوی بیماری هدایت کند و هرگز به عواقب بسیار خطرناک گسترش ناامنی در جامعه و آسیب دیدن فرودست ترین مردم فکر نمی‌کنند چون تمرکز بر روی غارت است، نه برخورد با غارت‌گر. پس حسن روحانی همه‌ی مشکل نیست ولی متاسفانه بخشی از مشکل است که می‌تواند نقش آفرینی کند و نمی‌کند. آقای رییس جمهور! این‌جا آمریکا نیست که بانک مرکزی کشور تابع قوانین ایالات متحده باشد و در جنگ بی‌هوده‌ی تراشه و دلالی دیتا و انرژی هم‌چون یک تکه گوشت میان آرواره های قدرت ها!ی صاحب فناوری به چپ و راست و بالا و پایین کشیده و تکه و پاره شود. آیا یاد دارید آخرین مرتبه که در مورد مسایل فرهنگی عمومی جامعه با مردم سخن گفتید، کی بود یا خودمانی‌تر بنویسم، آخرین بار که عاقلانه و مطابق با اندیشه‌ی یک مرد سپید مو به فرهنگ و هنر فکر کردید، کی بود؟. لازم نیست جلسه های شورای عالی فلان فرهنگی جمهوری اسلامی را به رخ من بکشید چون تصورم از این جلسه ها بوی گند آخوندهای حمام نرفته و چرک است که چند مدرک جعلی دکتری و حوزه از خودشان آویخته اند و توان بیان یک جمله‌ی استاندارد و سودمند ندارند و دایم چیزهایی به عربی می‌گویند که ایده‌ی آن از خودشان نیست. در نقطه‌ی مقابل مردم «غیر نظامی و غیر سیاسی» هر روز و هر لحظه زیر فشار روانی نرخ های طلا و ارز و مسکن و خودرو و به تازگی بورس قرار دارند و آموزش عمومی بر محور مصرف گرایی و دلال کردن زن و مرد و پیر و جوان است و هشتاد میلیون تن را به زور وارد بازی‌هایی می‌کنید که اصلا نیازی به آن ندارند. آقای روحانی یک مثال بزنید که در چهل سال گذشته حاکمیت جیب مردم را نزده باشد! و سپس به جای من فکر کنید چگونه به بازاری اعتماد کنم که هر لحظه از لجن‌زارهای رسانه ای حاکمیت مورد تبلیغ و ضد تبلیغ قرار می‌گیرند؟. پایان بازی بورس نیز همانند پیشینه‌ی اقتصادی شما در جیب رانتی هاست و حاکمیت همانند جنگ‌های بی‌هوده‌ی نظامی، از مردم سپر انسانی وعدد و رقم می‌سازد تا از ناامنی و بی‌نظمی سود کثیف غیر قانونی ببرد. این نکته را بگویم و بورس را به فراموشی بسپارم: وقتی آگاهی رسانی وجود ندارد و سانسور دست شماست و اطلاعات رانت است، من متقاعد نمی‌شوم و نخواهم شد بلکه به این می‌اندیشم هرآن‌که زیرساخت سخت‌افزاری و همان «تراشه» را در خاک کشورم برای این‌کار به خدمت گرفته، مغز متفکر کلاه‌برداری از مردم است و شرق و غرب و برون و درون آن بی‌تفاوت. به نظرم کاملا مسخره است که سخنی از تغییر در ایران به زبان نمی‌آورید و از همه پرسی قانون اساسی سخن نمی‌گویید. مسخره است که دانه درشت های رسانه ای شما هیچ اندیشه‌ی سالمی در مورد زندگی و فرهنگ و هنر و انسانیت و حتی اظهارهای شخصی خودشان ندارند و دایم مشغول دلالی و لجن پراکنی و آموزش منفی هستند. این نابودی است آقای رییس جمهور. این یعنی ۳۰ سال تربیت پسماند عفونی برای تزریق اندیشه‌ی مسموم به جامعه با اهداف نژادپرستانه و مالی. هرگز نمی‌توانم بپذیرم پشت این راهبرد هیچ اندیشه‌ی مخرب و ضد مردمی و ضد امنیتی وجود نداشته و ندارد و با تمام توان مقابل آن قرار می‌گیرم. همین جمله که خواندید قدرتی است که در مورد آن نوشتم. قدرت کسب اطلاعات سالم و اندیشه‌ی سالم که نمی‌تواند به طناب دار و گلوله یا اتهام دروغ ختم شود. همان که کشف می‌کند صداوسیمای حرام زاده و اپراتورهای تروریست تلفن همراه و وزارت خانه های دولت، بازار هالیوود و وگاس و جاهای دیگر را داخل خاک ایران مدیریت می‌کنند، بدون این‌که آب از آب تکان بخورد و وقفه‌ی در پخش مداحی مداح های هفت‌تیر کش و مجری های حیوان صفت و برنامه سازهای تلویزیونی دانش آموخته‌ی موساد پیش بیاید. من سهم پول کثیف مطالبه نمی‌کنم و مقام و شهرت نمی‌خواهم که هم‌اکنون می‌توانم نفس بکشم و کارم را تمام نکرده اند. من اندیشه‌ی سالمی را فریاد می‌زنم که قانون سالم و نظم و دوراندیشی طلب می‌کند تا حق خودمان (جوان ها و میان سال ها و پیرهای ایران) را پس گرفته و یقه‌ی آن حرام لقمه‌ای که محصول سینمایی آمریکا و کره را خارج از مرز سانسور محتوایی کرده (انتخاب موضوع، انتخاب تهیه کننده، انتخاب اندیشه، انتخاب پوشش بازیگر، مدیریت دوبله و زیر نویس و پوشاندن چاک پستان زن ها به سلیقه‌ی ضرغامی و فرزند نااهلش رایفی پور و...) و روی دامنه هایی با سرورهایی خارج از کشور یا سرورهای مخصوص پول‌شویی (داخل و خارج) زیر نظر مافیای بین المللی اینترنت قرار می‌دهند تا زیر پرچم امام علی جیب مردم را بزنند. من حالم به هم می‌خورد وقتی جزیره‌ی واگذار نشده‌ی(؟) کیش برجسته می‌شود و به ۵۰ سال (مطابق اظهار خبرگزاری جمهوری اسلامی) «روابط طلایی با کره جنوبی» اشاره نمی‌شود. حالم به هم می‌خورد وقتی تصور می‌کنم یک گروه در چند نقطه از دنیا می‌نشینند و برای مصرف گوشی هوشمند داخل کشور من برنامه ریزی و بازار یابی می‌کنند و ارز ۴۲۰۰ تومانی دولتی می‌گیرند و به ریش کسانی هم‌چون من می‌خندند که با یک اشاره‌ی انگشت‌شان از شبکه های اجتماعی «بی‌صدا» شده ام تا صداها در اندازه‌ی حداقلی نیز به گوش دیگری نرسد و بانک های اسلامی و کافر! ترکیه و مالزی و آذربایجان و دبی و... را شارژ می‌کنند. آقای حسن روحانی، بازی امروز شما باخت- باخت برای ایران است و این بازی می‌تواند به سود کشور بازگردد ولی کسانی در کشور هستند که اجازه‌ی برنده شدن ایران را نمی‌دهند. آنان را به مردم معرفی کنید و آرامش روانی را به جامعه بازگردانید. آرامش روانی با برگزاری مسابقه‌ی فوتبال در ورزشگاه بدون تماشاچی و در زمینی کرونا زده که دور آن چند ردیف تبلیغ همراه اول و مینو و کافه بازار نصب شده، به دست نمی‌آید. من افشاگر قلابی حاکمیت مورد حمایت لندن و واشنگتن و مسکو و پکن نیستم، من حقیقت را آن‌گونه که به نظرم می‌رسد بیان می‌کنم و اگر به دلیل کم‌آگاهی و ناآگاهی خطایی نیز مرتکب شوم، هیچ کس نمی‌تواند بگوید «اقدام علیه امنیت ملی» کردی. تاریخ روز جاری یازدهم تیر ۱۳۹۹. تهران. مهدی حیدریان Mehdi Heydarian.

به بهانه‌ی نشست برخط شب گذشته‌ی شورای امنیت سازمان ملل که می‌توانید از این لینک که دیشب و بامداد امروز نوشته ام، اطلاعاتی پیرامون آن بیابید.

البته اظهارات بامدادی آقای رییس جمهور که امروز (اسکرین شات زیر) و روزهای گذشته برای مصرف داخلی بیان و داغ شد و رویدادها و رخدادهای عجیبی که پیش‌می‌آیند (هم‌چون اظهار نظر پیش از ظهر در مورد تنگه‌ی هرمز و آتش سوزی در شرق تهران- پارچین- خجیر پس از ظهر) بی‌تاثیر نبودند.