کاظم غریب آبادی لطفا در سکوت بخوان!

خبر روز ۲۷ خرداد از دفتر لندن منتشر شده است. این‌که چرا سایبری های فرقه ای نظام مقدس در لندن مستقر هستند و سایبری های لندن و دیگر جاها در ایران و هتل های تهران، بحثی جداست و حالا فقط غریب آبادی را مخاطب قرار می‌دهم و می‌دانم ده سال دیگر اگر کسی این پست را بخواند، متوجه منظور نویسنده و وضعیت امروز جامعه‌ی جهانی نخواهد شد مگر این‌که این روزها را با جزییات خبرها به یاد بیاورد.

آقای کاظم غریب آبادی «سفیر ایران در نشست شورای حکام سازمان بین‌المللی انرژی اتمی»؛ پیش‌تر هم این پرسش را با شما مطرح کرده ام: شما نخست برای من و مردم توضیح بده کیستی و از سوی چه شخص و گروهی مامور حکومت اسلامی در سازمان ملل شده ای تا من بگویم چه منافعی را دنبال می‌کنی. امروز ویدیو کنفرانس نیز از سر تو دیگر آخوندزاده های ایران ستیز که خودشان را نماینده‌ی ایران در سازمان ملل متحد می‌دانند، زیادی است. برجامی که تو برای راستی آزمایی آن سین جیم می‌شود از ابتدای دور دوم ریاست جمهوری حسن فریدون روحانی فوت شد و پایان یافت و فقط دلال‌خانه‌ی وزارت خارجه جمهوری اسلامی و شریک های مالی اروپایی + انگلیس برای آن یادبود منظم برگزار کرده و رسانه های فرقه‌ی شیعه فاتحه خوانی هفتگی برگزار کردند تا روح در کالبدش بدمند. «در معرض مخاطره قرار گرفتن محرمانه بودن این نشست» ها وقتی جدی بود که عوامل موساد نظام مقدس! در پوشش خبرنگار و دیپلمات، روزهای پرشمار در شهرهای اروپا خوردند و خوابیدند تا تیم مذاکره کننده‌ی هسته‌ای- برجام را هم‌راهی کرده و اطلاع رسانی! کنند و امروز نگرانی آلودگی جدی زیست محیطی در اندازه های چرنوبیل به دست توانای گروه هایی که از مسوولیت فقط بخش فرار و پاسخ‌گو نبودن آن‌را می‌دانند، ذهن ناظرهای بی‌طرف و آگاه های کم‌اطلاع ولی دل‌سوز جامعه‌ی جهانی را مشغول کرده که آن‌روز و پس از بروز یک حادثه‌ی جبران ناپذیر قطعا جناب‌عالی به همراه دکتر جواد ظریف و تخت روانچی و عراقچی و جلیلی ها و اشتون و موگرینی و کری به دور از آلودگی اورانیوم خواهید بود و مردم فرودست در خط مقدم مرگ دردناک!. اتفاقا حالا وقت افشای اطلاعاتی است که تو و باند مسلط بر کشور به محرمانه بودن آن حساس هستید. از این پس باید با همین ویدیو کنفرانس کار کرده و هتل ها و سکونتگاه های اروپایی- امریکایی را به مقصد وطن! ترک کنید. همان آمریکا و به ویژه مایک پمپیوی دلقک که طبق اظهار تو: «آمریکا اعلام کرد که به طور یکجانبه تمامی پروژه های هسته ای باقیمانده ناشی از برجام - تبدیل رآکتور اراک، تامین اورانیوم غنی شده برای رآکتور تحقیقاتی تهران، و صادرات سوخت رآکتور تحقیقاتی ایران را تحریم می کند»،‌ چندی پیش در یک اقدام بی‌سروصدا که رسانه ای نشد، شصت تا نود روز فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی را تمدید کردند(که در آینده خبرش را می‌یابم و مفصل بررسی می‌کنم و به همین پست می‌چسبانم). چرا آن‌روز خبرنگارهای متعهد نظام مقدس پیرامون این خبر و تصمیم (تعلیق سه ماهه‌ی تحریم از سوی آمریکا) قلم فرسایی نکردند؟. تو که می‌گویی «ما متوجه هستیم که کشورها، شرکت ها و بانک هایی که مایل به همکاری با ایران مطابق برجام هستند، در واقعیت مورد آزار و قلدری قرار می گیرند. با این حال، سوال این است که آیا این باعث می شود هر عضو دیگر سازمان ملل متحد، از جمله سایر طرف های باقیمانده در توافق، به ویژه سه کشور اروپایی (آلمان، انگلیس و فرانسه)، از بار مسوولیت خود شانه خالی کنند؟»، به این نکته‌ی مهم آگاهی داری که جمهوری اسلامی مردم را به گروگان گرفته و هنوز آمار رسمی و شفاف و بدون نیاز به محاسبه‌ی درصد و عددها از منبع رسمی و از زبان مسوول مستقیم (برای نمونه وزارت کشور و یا وزارت دادگستری) از تعداد کشته شده های شورش آبان ماه ۱۳۹۸ معترض ها در شهرهای ایران منتشر نکرده است و با قلدری! هواپیمای مسافربری را روی آسمان استان تهران و البرز با پدافند غیر قانونی خارج از دایره‌ی پدافند هوایی قانونی کشور هدف قرار می‌دهد و با هم‌کاری طرف های فاسد اوکراین و کانادا از انتشار اطلاعات مربوط به این جنایت فرار می‌کند؟. تو فکر می‌کنی کسی در داخل کشور از روسیه و چین و کانادا و انگلیس و آمریکا و ایتالیا و کره و هند یا آخوند شیعه و سپاه شبه نظامی‌اش هراس دارد و فریاد نمی‌زند که آهای کشورهای محترم! لطفا سوخت هسته ای و آب سنگین هر زهرمار اتمی دیگر مورد نیازتان را داخل کشور خودتان تهیه کنید و بار مسوولیت خوفناک و ضد امنیتی این ماموریت خطرناک را از دوش ایران بردارید؟. لطفا «تصمیم هایی متعاقب» که از آن سخن می‌گویی پای ایران ننویس و همین حالا اعلام و اجرا کن تا ما هم در جریان جزییات بیش‌تری قرار بگیریم و با اظهار نظر کردن دقیق‌تر و آگاهانه‌تر، در تصمیم گیری برای کشور خودمان مشارکت کنیم تا بدانید خواسته‌ی حقیقی چیست و تغییر قانون اساسی ایران به نفع همه‌ی ایرانی ها، خارجی ها با تابعیت و ساکن ایران و همه‌ی مردم منطقه و دنیا خواهد بود. تاریخ روز جاری بیست و هفتم خرداد ۱۳۹۹. تهران. مهدی حیدریان.